‘TUUURLIJK KUNNEN WE DAT’

Govert Muijs en ik hadden net besloten samen projecten te gaan doen.
Govert vooral vanuit decoreren en ik vanuit decorbouw.
Het ontwerpen was voor ons beiden toen nog een middel om een klus binnen te halen.
Goovert had contacten met Added Film de producent van de film ‘Wilde Harten’.

WILDE HARTEN 13 poster
Zij zochten nog een bedrijf, die ook een offerte wilde uitbrengen voor een enorm reclamebord dat in Den Haag voor het danstheater moest komen voor een filmscene.
Govert schilderde toen veel reclameborden, dus zo is er toen een gesprek ontstaan.
“Kunnen jullie dat?” ‘Tuuurlijk kunnen we dat’.
We waren net vol enthousiasme begonnen en dit soort opdrachten was precies wat we wilden.
We hadden alleen nog nooit zoiets gemaakt en het ding was echt groot en moest boven de ingang van het danstheater komen.
Ook wat bluffen naar elkaar, maar ondertussen wel een offerte in elkaar gepuzzeld en de opdracht gekregen.
Toen hoefden we het alleen nog maar even te maken.
Daar begon dus het hachelijk avontuur en kregen we de rekening voor onze overmoed.
Dat was een periode van koppijn en hoofdbrekens en klam zweet.
Droomde ervan dat het hele bord dwars door de glazen voorpui van het danstheater zou gaan en daarbij achteloze bezoekers zou verpletteren.

Toen de filmcrew arriveerde, vroeg in de ochtend, was de verf nog nat.
Ik zelf lag toen al gesloopt te slapen achter in de bus.
Aan onze calculatie haperde wel het een en ander maar ook niet zoveel dat het logisch was dat we de gevestigde orde hadden verslagen.
Onze troef, achteraf in de offerte, bleek later dat wij geen stalen frame gingen maken maar een steigerbouwer hadden ingehuurd om de basis neer te zetten en vervolgens af te kleden met platen.
De vorm van de steiger hadden we keurig als basis voor ons ontwerp gebruikt.
Dat scheelde enorm in de kosten.
Mag wel gezegd worden dat steigerbouwer SSH het een leuk project vond.
Voor hen was dit een piepklein klusje en hebben ons toen behoorlijk gematst.