OERSOEP

Beerta, Nieuw Beerta, Drieborg, ’t Waar, Scheemda, Noord Broek, Zuid Broek, Blijham, Winschoten.
Dit zijn ongeveer de plaatsen waar mijn familie zich zeker vanaf ongeveer 1630 heeft opgehouden.
Dat geldt zowel voor mijn moeders als mijn vaders kant.
Een aantal van hen zullen ongetwijfeld wel eens de grenzen van Groningen over zijn gegaan maar de term landverhuizers was in de verste verte niet op hen van toepassing.
Een vakantie naar Hamburg was al een hele gebeurtenis.
Het waren allemaal boeren, landarbeiders, molenaars, kleermakers, aannemers die woonden en werkten in het uitgestrekte Groningse landschap.

Mijn tante, zuster van mijn vader, was de eerste die echt vertrok.
Vlak na de oorlog verhuisde zij naar Amsterdam om daar te gaan werken als secretaresse bij Proost en Brandt een gerenommeerde papiergroothandel.
Wel weer geheel in lijn met de familie historie bleef zij het bedrijf trouw tot aan haar pensioen.
Een vrouw alleen die in die tijd verhuisde van Blijham naar Amsterdam gaf onrust in het dorp
Het werd nog onrustiger toen bleek dat ze alleenstaande bleef .
Reizen zat haar wel in het bloed en ze heeft al haar vakanties besteed om de hele wereld te gaan zien.

Mijn vader en moeder trouwden en verhuisden naar Wageningen.
Daar was mijn vader aangenomen als algemeen assistent bij een zuivelfabriek.
In Wageningen ben ik geboren.
Mijn vader verstuurde per ongeluk wel de enveloppen maar vergat de geboortekaartjes erin te doen.
Mijn ouders kwamen daar vrij laat achter omdat niemand er hen over had aangesproken.
Aan het poststempel had de familie gezien dat de envelop uit Wageningen kwam.
‘Er zal wel iets geboren zijn.’ was de nuchtere algemene opinie.
Daar had men het daar verder bij gelaten.

Ik krijg vaak de vraag waar de naam Rijko vandaan komt.
Tot een paar jaar terug had ik daarvoor een deels zelfverzonnen verhaal, gecombineerd met deels vage aanwijzingen uit een familiebijbel die achteraf geen familiebijbel bleek te zijn.
Korte samenvatting daarvan was dat er in de familie een Marieke was die een zoon kreeg die ze Rieko noemden. Rieko duikt een generatie later weer op in de boeken maar waarschijnlijk door een schrijffoutje bij de aangifte is het opeens Reiko. Nog een generatie later duikt de naam Rijko in de huidige spelling voor het eerst op. Vermoeden is dat een nukkige ambtenaar of een dyslectische vader de oorzaak is van de foutieve spelling.

Paar jaar geleden heb ik het echt uitgezocht en daarmee ook meteen mijn hele familie in kaart gebracht.
De naam Rijko of Rijcko bleek al vanaf 1655 in de familie voor te komen.
Geboren in  Nieuw Beerta, Zijn naam was Rijko of Rijcko Andries.
Zijn moeder heette Heebe Rijcken en de kans is groot dat daar de naam van is afgeleid.

Noordoost Groningen is dus wel het oerland van mijn familie.
Het gebied is bezongen door Ede Staal, Ede Staol in het Gronings.
Titel van het lied is ‘Het Hoogeland’ of ‘Mien Hoogeland’
Er bestaat zover ik weet maar één opname van die heel matig is.
Klinkt als een opname met één slechte microfoon in een achteraf zaaltje.
Maar daardoor is ie juist ook prachtig en krijgt het lied een extra kleur.
Je hoort de poëtische uitgestrektheid van het landschap.

Voor mij komt het lied het beste tot zijn recht door er alleen maar naar te luisteren.
Ik geef toe dat de clip, gemaakt van unieke beeldopnames van Ede Staal gecombineerd met prachtige sfeerbeelden van het Groningse landschap, ook echt heel mooi is.

Reacties zijn gesloten.